فرستاده ویژه قطر برای افغانستان امروز سهشنبه (۱۵سرطان) به کابل آمد تا در باره چگونگی و شتاب بخشیدن مذاکرات صلح دوحه با سیاست گران افغان گفتگو نماید.
سفر مطلق القحطانی، فرستاده ویژه قطر برای افغانستان دراوضاعی صورت می گیرد که پس ازافزایش بی پیشینه حمله های طالبان، سفر یک هیآتی ازسیاست گران افغان به رهبری عبدالله عبدالله برای گفت وگو با طالبان به قطر به تعویق افتاده است.
منابع به طلوع نیو گفته اند که قطر با گماشتن فرستاده ویژه در امور افغانستان، می کوشد تا با میانجیگری در روند صلح افغانستان، این روند را شتاب بخشد.
حمد الله محب، مشاور شورای امنیت ملی ابراز داشت: “موضوع اش شاید سر صلح باشد. اینکه خود قطر چی کرده میتواند به این وضعیت؟ فکر شان در مورد طالبان چی است؟ آیا صلح می خواهند یا نمی خواهند؟”
ازسوی دیگر منابع به طلوع نیوز تایید می کنند که محمد یونس قانونی، سلام رحیمی، کریم خرم، ارشاد احمدی، ظاهر وحدت و محمد الله بتاش برای رایزنی درباره صلح با طالبان، به ایران رفته است.
عظیم محسنی، نماینده بغلان در مجلس نمایندهگان گفت: ” رییس جمهور باید مردانه ایستاد شود استعفا بدهد و طالبان هم آماده یک آتش بس شوند و بیایند بالای یک گفت و گو های صلح واقعی بین مردم افغانستان جریان پیدا کند”
هرچند یک مذاکره کننده بلند پایه طالبان از ادامه گفت و گوها با تیم جمهوریت در دوحه خبرمی دهد؛ اما مصطفی مستور یک مشاور بلند پایه شورای عالی مصالحه ملی از بن بست در این مذاکرات خبر میدهد.
مصطفی مستور، مشاور شورای عالی مصالحه ملی گفت: “در زمان کنونی، تیم مذاکره طرف جمهوریت در آنجا حضور دارد ، فقط تماس در سطح گروه های مذاکره کننده وجود دارد، اما روند بسیار کند است و در باره موضوعات اساسی بحث نیست.”
سهیل شاهین ، عضو مذاکره کننده طالبان گفت: “فقط این صورت ما می توانیم صلح با دوام داشته باشیم که یک توافق سیاسی به دست بیاید. این سیاست ما است. رویکرد نظامی پیروزی را به ارمغان می آورد ، اما نه صلح پایدار.”
در همین حال، هیآتی از سیاستگران افغان به شمول محمد یونیس قانونی برای گفت وگو درباره صلح کشور به تهران رفته است.
از سویی دیگر نخست وزیر پاکستان هشدارمی هد هرگاه جهان به اوضاع افغانستان توجه نکند، خونریزی دراین کشور ادامه خواهد یافت.
عمران خان، نخست وزیر پاکستان ابراز داشت: “ما سخت تلاش می کنیم که یک راه حل سیاسی درافغانستان به میان آید. بی نظمی باشد وجنگ داخلی نباشد. چرا که زیان یک جنگ داخلی فراگیر به افغانستان بسیار زیاد است اما برای همسایه هایش نیز است که درکنار مهاجر شدن مردم افغانستان روابط مان را با کشورهای آسیای میانه برهم می زند.”
نبود پیشرفت در مذاکرت در دوحه و گسترش جنگ، انتقاد های سخت شهروندان کشور را به بار آورده است.
