پاکستان خواهان عملی کردن تجارت “بارتر” یا تجارت جنس به جنس با افغانستان به گونه رسمی است.
اتاق تجارت و سرمایهگذاری میگوید که هماکنون تجارت و مبادله پول میان بازرگانان افغانستان و پاکستان بهگونهی غیر رسمی و از طریق حواله و صرافیها انجام میشود.
خانجان الکوزی، عضو هیأت مدیره اتاق تجارت و سرمایهگذاری، گفت: «بجای اینکه بانک بند باشد و حواله نشود، و اینکه تجارت، بشکل قاچاق و غیر قانونی صورت میگیرد، بهتر این است که به شکل بارتر صورت بگیرد. اما باید تحت کنترول باشد. در کنترول اتاق تجارت مشترک باشد، در کنترول گمرک و وزارت صنعت و تجارت باشد خوب خواهد بود.»
محمد رسول توتاخیل، رییس اتحادیه صادرکنندگان زغالسنگ، میگوید: «تجارت جنس به جنس هم به نفع افغانستان است و هم به نفع پاکستان است. برای هردو کشور منفعتاش این است که نه از افغانستان به پاکستان پول نقد میرود و نه هم از پاکستان به افغانستان پول میاید.»
با این حال، وزارت صنعت و تجارت از برگزاری نشستها روی چگونگی عملیسازی تجارت بارتر با پاکستان سخن میزند.
آخندزاده عبدالسلام جواد، سخنگوی وزارت صنعت و تجارت، گفت: «درباره تبادل جنس با جنس صحبتها و نشستها با جانب پاکستان صورت گرفته است. ما روی جزییات صحبت داریم و این صحبتها و نشستها تاکنون نهایی نشده است.»
از سویی دیگر، برخی از آگاهان مسایل اقتصادی عملی شدن تجارت بارتر را با پاکستان، به سود افغانستان نمیدانند.
سید مسعود، آگاه مسایل اقتصادی، گفت: «شما دست آزاد خود را در تجارت خارجی از دست میدهید، به این معنی که چیزی را که شما صادر میکنید، باید یک چیزی را وارد بکنید. در کنار اینکه شما اسعار را بدست آورده نمیتوانید، شما مجبور به خریداری یک مقدار کالاهایی میشوید که در ازبیکستان، تاجیکستان، کازاخستان، ایران، چین و سایر کشورها ارزانتر، خوبتر و کیفیت بلندتر را بدست بیاورید.»
بربنیاد اطلاعات وزارت صنعت و تجارت، زغالسنگ، پخته، لوبیا، سنگهای معدنی، قالین و میوههای تازه از مهمترین اقلام صادراتی افغانستان به پاکستان به شمار میروند و مهمترین اقلام وارداتی کشور از پاکستان، برنج، سمنت، البسه و محصولات کتان میباشند.
