نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در افغانستان به روشن شدن سرنوشت بانوان معترضِ ناپدیده شده در کشور خوشبین است.
یوناما می گوید که مولوی عبدالکبیر معاون رییس الوزراء در دیدار با دیبورا لاینز، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در افغانستان تعهد سپرده است که درباره سرنوشت بانوان ناپدید شده به دنبال پاسخ خواهند شد.
دیبورا لاینز با استقبال از این تعهد می گوید که سازمان ملل متحد منتظر اطلاعات تازه در این باره است زیرا به گفته وی پشتیبانی جهانی از افغانستان بی رعایت حقوق افغانان از میان می رود.
بلال کریمی، معاون سخنگوی امارت اسلامی، در این باره گفت:«بررسی های ما هنوز هم برای پیداکردن این بانوان جریان دارند و تا کنون دقیق نشدیم و هر گاه این تحقیقات پایان یابند جزییات را شریک می سازیم.»
در همین حال اتحادیه اروپا حکومت افغانستان را به تناقض رفتاری در حمایت از حقوق بشر متهم می سازد و هشدار می دهد که بازداشت های خودسرانه شهروندان از جمله ناپدید شدن زنان معترض ادعای امارت اسلامی را در باره ایجاد حکومت همه شمول تضعیف میکنند.
توماس نیکلاسون، فرستاده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان، گفت:«طالبان ادعا کرده اند که حکومت همه شمول متعلق به مردم را ایجاد کرده اند. بازداشت خودسرانه شهروندان و ناپدید شدن بانوان چنین ادعاها را تضعیف کرده و تعهدات آنان را در حمایت از حقوق بشر در تضاد قرار داده است.»
از سوی هم شماری از بانوان ادعا دارند که نهادهای امنیتی پس از رهایی شماری از بانوان معترض از آنان تعهد گرفته اند تا از شرکت در راه پیمایی ها خود داری نمایند اما امارت اسلامی تا کنون در باره این ادعا چیزی نگفته است.
نفیسه بهار، فعال در عرصه حقوق زنان، گفت:«دختران که از بازداشت رها شده اند طالبان از آنان تعهد گرفته اند که دیگر در اعتراضات اشتراک نکنند این جای نگرانی است اعتراض حق مسلم همه ماست و نباید کسی مانع این کار شود.»
مژگان، معترض، می گوید:«برای حل این چالش ها باید بانوان را امارت بخواهد و در نشستی حرف های ما شنیده شوند و بعد تصمیم بگیرد.»
تمنا زریاب پریانی، پروانه ابراهیمخیل، مرسل عیار و زهرا محمدی، چهار تنی استند که پس از شرکت در یک رشته اعتراض ها برای اعاده حقوق زنان در کابل، در یک ماه پسین به گونه جداگانه ناپدید شده اند
