پس از پخش گزارشهای نهادهای جهانی دربارۀ افزایش روزافزون ناداری در کشور، شماری از شهروندان افغانستان میگویند که با گذشت هرروز، بیکاری و بهای کالاها افزایش مییابند.
این شهروندان، میگویند که با درآمد اندکی که دارند، به مشکل میتوانند از پس خرج خانوادههای شان برآیند.
اسدالله که در کابل دست فروشی میکند، میگوید که نسبت به سال پار درآمدهایش به نصف کاهش یافتهاند و اکنون قادر نیست که حتا نیازهای اولیه خانوادهاش را تأمین کند: «کار یک روز است، یک روز نیست. کاروبار درست نیست.»
یاسین، باشندۀ دیگر کابل نیز گفت: «از حکومت خواهانیم تا زمینۀ کار را برای جوانان مساعد بسازد.»
از سویی هم، شماری از فروشندهگان در بازارهای کابل، میگویند که به علت کاهش توان خرید مردم، کاروبار آنان نیز با مشکل روبهرواست.
علی، فروشندۀ در مکروریانها اظهار داشت: «نسبت به سالهای گذشته، امسال درآمد کاهش پیدا کردهاست.»
هرچند وزارت اقتصاد، میزان ناداری کنونی را در کشور در حدود ۵۵ درصد میگوید، اما پیش از این ارقام بلندتر و متفاوت از سوی شماری از نهادهای معتبر جهانی دربارۀ ناداری در کشور نشر شدهاند.
یونس سالک، سخنگوی وزارت اقتصاد بیان داشت: «میزان فقر به لحاظ پولی ۵۴.۵ درصد است و میزان فقر به لحاظ ابعاد مختلف یا فقر چند بعدی که مسایل صحت، معارف و شرایط زندهگی مردم را به تصویر میکشد، در حدود ۵۲ درصد است. در عین زمان، آمار عدم مصونیت غذایی ۴۴.۶درصد است.»
پیش از این، در یک گزارش بازرس ویژۀ ایالات متحدۀ امریکا در امور باز سازی افغانستان (سیگر) ناداری از چالشهای بزرگ در کشور گفته شدهاست. بربنیاد این گزارش، از سال ۲۰۱۴ به اینسو نادرای در کشور بیشتر افزایش یافتهاست.
