هانګ کانګ نمی تواند به شهر هرج و مرج و به نقطه انقلاب های رنگی مبدل شود

در روزهای اخیر، بعضی مردم باغرض خاص هانګ کانګی براثر حمایت عوامل خارجی یک سری حوادث خشونت آمیز را ایجاد کرده و خط قرمز جامعه متمدن را زیر لگد قرار داده و حاکمیت کشور چین را دچار چالش ساخته اند و باعث شده اند که هانګ کانګ شهری موسوم به مروارید خاور و مشهور به آزادی، درهای باز و قانونمداری به پرتگاه خشونت وناآرامی افتد. جلوگیری از خشونت و خاموش کردن ناآرامی به خواست شدید جامعه هانګ کانګ تبدیل شده است و اما همه کس نیستند که آرزوی آرامش مجدد این منطقه دارند بلکه برخی عوامل خارجی غافل از واقعیت در امور هانګ کانګ دخالت می کنند و قصد دارند که ناآرامی این منطقه ادامه پیدا کند. اما نقشه آنها بر آب خواهد شد زیرا خیر بر شر، حق بر باطل پیروز خواهد شد.
اصلاح مقررات قانونی مربوط به مجرمان فراری از سوی دولت محلی هانګ کانګ اقدام عادی در چوکات “یک کشور و دو نظام ” می باشد. عامل مستقیم حوادث خشونت آمیز هانګ کانګ لایحه اصلاح مقررات مربوط به مجرمان فراری و مقررات کمک قانونی در مورد امور جنایی بود. لایحه یادشده ناشی از یک پرونده جنایی معمولی بود. در ماه فبوریه سال 2018 “چن ” باشنده هانګ کانګ مظنون به قتل دوست دختر خود در تایون به هانګ کانګ فرار کرد. به خاطر اینکه هانګ کانګ از حق مدیریت این پرونده محروم است، جهت انتقال ” چن ” به تایوان ، دولت منطقه ویژه هانګ کانګ لایحه اصلاح دو مقررات یادشده را مطرح کرد. این اصلاح با هدف اینکه همکاری در زمینه انتقال متهم فراری و کمک قضایی و جنایی بین هانګ کانګ و دیگر مناطق کشور چین در مقررات قانونی هانګ کانګ دربرگرفته شود و نظام همکاری بین هانګ کانګ و کشورهای خارجی نیزمطابقاً مابین هانګ کانګ و دیگر نقاط کشور چین قابل اجرا باشد، هم به رسیدگی پرونده مذکور کمک می کند هم نقص قوانین موجود هانګ کانګ را برطرف می کند. این اصلاح یک عملکرد قانونی عادی تحت چوکات ” یک کشور و دو نظام” می باشد و هیچ تأثیری بر استقلال قضایی هانګ کانګ نخواهد گذاشت. اما برخی آدمها و رسانه های با غرض با سوءاستفاده از این فرصت اظهارات جنجال برانگیز را پخش می کنند و در جامعه هراس ایجاد می کنند. با قصد اینکه جامعه هانګ کانګ هرچه زودتر به آرامش برگردد، دولت منطقه ویژه به تاریخ 15 جون مصمم به متوقف ساختن روند اصلاح دو مقررات بود و این بود که کارهای مربوطه قانون گذاری نیز به نوبه خود باز ایستاد. حکومت مرکزی کشور چین نسبت به این اقدامات ابراز حمایت، درک و احترام کرده است.
رفتار خشونت آمیز و غیرقانونی شوک انگیز است ضمناً پولیس هانګ کانګ در اجرای قانون تخصص و خویشتن داری را از خود نشان داده اند. از ماه جون سال جاری به این طرف، مخالفان و شماری از عوامل متعصب هانګ کانګ تحت عنوان تظاهرات و تجمع مسالمت آمیز به عملیات های متعصب می پردازند و با بهانه ” مخالفت با اصلاح دو مقررات” دست به خرابکاری های گوناگون می زنند و خشونت رفتارشان پیاپی شدت می یابد. این آدم ها در حالی که شعار ” آزادی، دموکراسی و قانون مداری” را می دهند، خبرنگاران را کتک می زنند، توریست ها را بازداشت می کنند و به پولیس حمله می کنند و ارزش هایی که در شعارشان در می آید را پایمال می کنند. بعضیها آشکاراً استقلال هانګ کانګ را تبلیغ می کنند و شعار ” آزاد کردن هانګ کانګ ، انقلاب عصری ” را می دهند و مقر ادارات حکومت مرکزی چین در هانګ کانګ را محاصره و حمله می کنند و به پرچم ملی، نشان ملی کشور چین و نشان منطقه ویژه هانګ کانګ بی احترامی می کنند و چالش علنی علیه حاکمیت کشور و اصل ” یک کشور و دو نظام” را ایجاد می کنند. هیچ کشوری نیست که با چنین شورشگران کنار بیاید. پولیس هانګ کانګ به عنوان آخرین سپهر حافظ امنیت و ثبات جامعه هانګ کانګ ، با وجود رویارویی با فشار بزرگ به پست و شغل خود وفادار می مانند و بی واهمه و با خویشتن داری متخصصانه به اجرای قانون می پردازند که هیچ ایرادی از آنها نباید گرفت. تابحال حدود 200 افسر پولیس در تظاهرات خشونت آمیز زخمی شده اند که در میان آنها بعضی استخوان صورت یا چشم شان ترک خورده، حتی انگشت یکی از افسران پولیس براثر نیش زدن یک شورشی قطع شده است و بعضی افسران پولیس پس از بیش از 50 روز هنوز بیماری و زخمشان بهبود نیافته اند.
اما چنین قوای انتظامی ای که به خاطر عدالت، پاک دامنی و خدمت به مردم شهرت متخصص ترین، مجهزترین پولیس در سراسر جهان دارند را رسانه های غربی ” نیروی منفی ” می نامند در حالی که شورشگرانی که دست به ارتکاب جنایات زده و چیزی از تروریست ها کم نداشته را لقب” دموکراسی خواهان” می دهند.
عوامل خارجی آشکاراً در امور هانګ کانګ دخالت می کنند و قصد تحریک به انقلاب های رنگی دارند. هانګ کانګ از قلمرو کشور چین می باشد و عناصر خارجی اصلاً و ابداً حق ندارند در امور هنگ کنگ امر و نهی کنند و یا غیرمسئولانه اظهار نظر کنند. این نکته از “معلومات عادی”می باشد و هم بیشتر از “آیین و رسوم”. دولت چین هیچ وقت در سرکوب کردن حرکت “اشغال وال استریت” توسط دولت آمریکا دخالت نکرده، هیچ وقت از برخورد دولت بریتانیا با فتنه شهر لندن سرزنش نکرده است ولی برخی کشورها همیشه با استاندارد دوگانه نسبت به امور هانګ کانګ چین بی مسئولانه اظهار نظر می کنند حتی به جای رسیده که آشکاراً و عملا مداخله کنند. در میان مردم شرکت کننده در تظاهرات غیرقانونی، همواره خارجیانی دیده می شوند که با متعصبان صحبت می کنند و رل طراح و رایزن را بازی می کنند. سران عمده مخالفان هانګ کانګ و سران گروه های ” استقلال طلب هانګ کانګ ” با مأموران کنسولگری آمریکا در هانګ کانګ مخفیانه ملاقات می کنند و به طور علنی و پنهانی باهم همدستی می کنند. دولت های آمریکا و بریتانیا نه تنها رفتارهای خشونت آمیز در اعتراضات به لایحه اصلاح دو مقررات را نادیده می گیرند بلکه تاج ” آزادی، دموکراسی و حقوق بشر” را بر سر شورشگران می گذارند. بعضی رسانه های باشعود بین المللی خاطر نشان کرده اند که اعتراضات به لایحه اصلاح دو مقررات بتدریج به انقلاب های رنگی کشیده شده است و این نشان می دهد که دولت آمریکا در صورتی که در از پا در آوردن کشور چین به وسیله جنگ تجارتی ناکامیاب مانده شروع به پشتیبانی از نیروی جدایی طلب چین کرده است. بعضی بریتانیایی ها عقیده دارند که هانګ کانګ به دموکراسی نیاز دارد در حالی که در دورانی که هانګ کانګ مستعمره بریتانیا بود، اثری از دموکراسی برای مردم این منطقه نبود. ریاکاری آمریکا و کشورهای غربی در مسئله هانګ کانګ نمی تواند هدف استراتژیک بازدارنده گی چین را بپوشاند.
حکومت چین به هیچ وجه اجازه نخواهد داد کدام کسی به کدام بهانه ای هانګ کانګ را به هرج و مرج بکشد. هیچ ذره ای از خاک هانګ کانګ متعلق به کدام دیگر کشور به جز کشور چین نیست. در مقابل دخالت کشورهای خارجی در امور هانګ کانګ ، حکومت چین حوصله و خویشتن داری را از خود نشان داده است که کدام کشور دیگر چنین واکنشی نداده است. ولی خویشتن داری هم حدی دارد. اعتراضات خشونت آمیز شدید هانګ کانګ جنبه دیگری پیدا کرده و ویژگی های آشکار ” انقلاب های رنگی ” را به خود گرفته است. اگر بگذاریم خشونت و بی ثباتی هانګ کانګ دوامدار باشد و عوامل خارجی به مداخله در امور هانګ کانګ ادامه دهند، نه تنها نظم عمومی هانګ کانګ به شدت ضرر می خورد و امنیت جان و مال مردم هانګ کانګ با خطر مواجه می شود بلکه شکوفایی و ثبات هانګ کانګ و ” یک کشور و دو نظام ” خراب و نابود می شود. در این مورد، شهروندان هانګ کانګ اجازه نخواهند داد و دولت و مردم چین نیز اجازه نخواهند داد چنین اتفاقی بیفتد. هانګ کانګ نمی تواند به شهر خشونت و نا آرامی و پاسگاه بازدارنده گی کشور چین مبدل شود. در حال حاضر جلوگیری از حرکات خشونت آمیز و بازیابی نظم اولویت و وظیفه فوری برای هانګ کانګ محسوب می شود. هیچ رفتار غیرقانونی و جنایتکاری که اصل ” یک کشور و دو نظام” را تهدید کند و حرمت قانونمداری را پایمال کند و ثبات جامعه را تخریب کند و به منفعت عموم مردم ضرر رساند معاف از مجازات از سوی قانون و تاریخ نخواهد بود. دولت چین به اندازه کافی از روشهای زیاد و اقتدار قدرتمند برخوردار است تا اینکه هرگونه ناآرامی که احتمالاً در هانګ کانګ رخ دهد را سریعاً خاموش کند. ضمناً به برخی کشورها نصیحت می دهیم که دست های پشت پرده خود را پس بکشند چونکه تاریخ نشان داده و برای یک بار دیگر نشان خواهد داد که مداخله خشن در امور دیگر کشور به عواقب خوبی نخواهد انجامید.