دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) می‌گوید که زنان و دختران در افغانستان همچنان از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در بحران بشردوستانه این کشور هستند و در سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۰.۷ میلیون زن و دختر به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.
اوچا در تازه‌ترین گزارش خود گفته است که محدودیت‌ها در زمینه رفت‌وآمد، آموزش و کار، دسترسی زنان و دختران به خدمات اساسی را دشوار ساخته و خطرات حفاظتی و آسیب‌پذیری آنان را افزایش داده است.
بر اساس این گزارش، بخش صحت افغانستان با فشارهای گسترده روبه‌رو است و این کشور همچنان یکی از بالاترین میزان‌های مرگ‌ومیر مادران در جهان را دارد. اوچا می‌گوید در سال ۲۰۲۴، میزان مرگ‌ومیر مادران در افغانستان حدود ۶۳۸ مرگ در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده ثبت شده که بالاترین رقم در آسیا و هفتمین رقم بلند در جهان است.
این نهاد کمبود کارمندان صحی زن، کاهش کمک‌های مالی، کمبود دواهای ضروری و دسترسی محدود به خدمات عاجل ولادی را از عوامل افزایش خطر مرگ مادران و نوزادان عنوان کرده است؛ به‌ویژه در مناطق روستایی که دسترسی به خدمات صحی دشوارتر است.
اوچا هشدار داده است که ادامه محدودیت‌ها بر آموزش دختران می‌تواند در آینده کمبود بیشتر داکتران، نرس‌ها و قابله‌های زن را در پی داشته باشد. بر اساس برآورد یونیسف، در صورت ادامه وضعیت کنونی، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ ممکن است بیش از ۲۵ هزار آموزگار و کارمند صحی زن را از دست بدهد.
این گزارش همچنین به وضعیت شفاخانه ولایتی بامیان اشاره کرده و گفته است که این مرکز یکی از مهم‌ترین مراکز صحی در مناطق مرکزی افغانستان و تنها شفاخانه در این ولایت با بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان است.
به گفته اوچا، کارکنان صحی در بامیان با افزایش نیازها و کمبود منابع روبه‌رو هستند و بسیاری از زنان زمانی به شفاخانه مراجعه می‌کنند که مشکلات دوران بارداری یا ولادت آنان به مرحله جدی رسیده است.
اوچا تأکید کرده است که فاصله‌های طولانی، راه‌های دشوار و امکانات محدود انتقال بیماران از مناطق دوردست، از موانع عمده دسترسی زنان به خدمات عاجل صحی در افغانستان به شمار می‌رود.
