مردم به دلایل بسیاری با خود با صدای بلند حرف میزنند. این اتفاق ممکن است ناشی از تنهایی، استرس، اضطراب یا حتی تروما باشد. بااینحال معمولا حرف زدن با خود با صدای بلند راهی سالم، طبیعی و حتی مفید برای پردازش افکار و تجربیات دشوار است. در این مقاله، تفاوت میان حالت عادی گفتوگو با خود و بیماری روانی حرف زدن با خود را میخوانید و میفهمید که با خود حرف زدن در تنهایی نشانه چیست.
چرا بعضیها با خود حرف میزنند؟
گفتوگو با خود مسئلهای رایج است. طبق برخی از تحقیقات، تقریبا ۹۶درصد از بزرگسالان با خود حرف میزنند. با صدای بلند با خود حرف زدن پدیدهای کمتر رایج است، اما ۲۵درصد از بزرگسالان این کار را انجام میدهند.
درباره علت حرف زدن با خود در تنهایی ۲ نظریه اصلی وجود دارد:
- نظریه انزوای اجتماعی: تنهابودن به مدتزمانی طولانی باعث میشود که افراد به گفتوگو با خود تمایل بیشتری داشته باشند.
- نظریه اختلال شناختی: گفتوگو با خود زمانی اتفاق میافتد که با چیزی دشوار یا آسیبزا روبهرو میشوید.
در واقع با خود حرف زدن کارکردهای مختلفی دارد که مهمترین آنها عبارتاند از:
- از خود انتقادکردن: «توی اون جلسه خیلی مسخره به نظر میاومدم.»
- خود را تشویقکردن: «من آمادهام و فردا توی شرکت عالی ارائه میدم.»
- خودکنترلی: «قرار امروز یادت نره.»
- سنجش مهارتهای اجتماعی: «اگه ازش درخواست ازدواج کنم، احتمالا میگه بله.»
فواید گفتوگو با خود
حرف زدن با خود از نظر روانشناسی میتواند فواید اثباتشدهای داشته باشد.
۱. برنامهریزی بهتر
گاهی اوقات این نوع حرفزدن با چنین جملهای شروع میشود: «چطوری برنامهریزی کنم که بتونم همه این کارها رو امروز انجام بدم؟» این کار به شما کمک میکند موقعیت را بهتر ارزیابی کنید و بتوانید به افکارتان نظم بدهید. در واقع این کار راهی برای برنامهریزی و حرکت رو به جلوست.
۲. افزایش تمرکز
گاهی حرف زدن در تنهایی را اینطور شروع میکنیم: «موقع رانندگی توی این جاده، مراقب گوزنها باش.» این روش برای شروع مکالمه باعث میشود که نواحی بیشتری از مغز برای انجامدادن کار مدنظر درگیر شوند. درنتیجه میتوانیم بهتر از قبل به آنچه در اطرافمان میگذرد، توجه کنیم.
۳. کاهش استرس
وقتی روزی سخت و غیرمنتظره را میگذرانید، میتوانید از یک مونولوگ درونی برای کنترل و تنظیم احساساتتان استفاده کنید. حرف زدن با خود در تنهایی ممکن است آرامشبخش باشد و به شما کمک کند اوضاع را کنترل کنید. در این صورت، به خود میگویید که همهچیز درست خواهد شد.
۴. ایجاد انگیزه
ممکن است گفتوگو با خود جهت تقویت انگیزه با چنین جملهای شروع شود: «۸ کیلومتر دویدن؟ اینکه چیزی نیست. بیا انجامش بدیم.» کارهای دشوار اغلب دلهرهآورند. انگیزهدادن به خود پیش از شروع یک کار چالشبرانگیز شاید سبب افزایش اعتمادبهنفس شما شود. مثلا طبق تحقیقات، صحبت کردن با خود میتواند به ورزشکاران در شروع مسابقات دشوار کمک کند.
۵. بررسی احوالات خود
گاهی مواقع ممکن است به خود بگویید: «داری با خودت چیکار میکنی؟» آیا تابهحال برایتان اتفاق افتاده که به محض درازکشیدن روی تخت، افکار منفی به ذهنتان هجوم بیاورند؟ در این مواقع، بهترین کسی که میتواند وارد عمل شود و با حرف زدن شما را آرام کند، خودتان هستید. بهتر است به خودتان یادآوری کنید که زمان استراحتتان است یا حتی بلند شوید و چند دقیقه به اتاقی دیگر بروید تا آرام شوید.
چگونه حرف زدن با خود را بپذیریم؟
سعی کنید با خود حرف زدن را بهعنوان فرصتی برای افزایش انگیزه یا تشویقکردن خود در نظر بگیرید. عبارت کوتاهی مانند «ادامه بده!» بهتر از با خود حرف زدن است. درباره چیزهایی فکر کنید که باید بر آنها تمرکز کنید. گفتوگو با خود را بهعنوان راهی برای حل مشکلاتی مانند مکثنکردن در طول سخنرانی در نظر بگیرید و از آن برای بهبود موقعیت خود استفاده کنید.
این کار برای انگیزهدادن به خود و قدردانی از آنچه دارید یا یادگیری بهتر مسائل مفید است. برای اینکه این کار را به چیزی مثبت و سازنده تبدیل کنید، آن را به ۳ روش انجام دهید.
۱. اسم خود را صدا بزنید
اگر با خودتان صحبت میکنید، سعی کنید این کار را با صدازدن نام خود شروع کنید. صدازدن نام خود بهجای استفاده از ضمیر دوم شخص باعث میشود که فرصتی برای پردازش بهتر مکالمه داشته باشید. در واقع این کار به شما فضای احساسی لازم را میدهد.
۲. مثبت فکر کنید
فراموش نکنید که سرزنشکردن خود چیزی را تغییر نمیدهد. بنابراین اگر با خودتان بد حرف میزنید، از این کار دست بردارید. در عوض سعی کنید گفتوگو با خود را به مکالمهای نشاطبخش و سازنده تبدیل کنید.
۳. بر نقاط قوت خود تأکید کنید
شما بهتر از هر کسی میدانید که کدام کار را بهتر انجام میدهید، اینطور نیست؟ پس هنگام گفتوگو با خود، مدام نقاط ضعف را به خود یادآوری نکنید. در عوض بر نقاط قوت خود تمرکز کنید. اینطوری اعتمادبهنفس و شجاعت لازم برای انجامدادن کارهای دشوار را به دست میآورید.
چگونه از گفتوگو با خود دست برداریم؟
با خود حرف زدن در تنهایی اتفاقی طبیعی است. به همین دلیل ممکن است مقابله با آن چالشبرانگیز باشد، بهویژه اگر این کار را مدام انجام بدهید. با وجود این، برای توقف گفتوگو با خود یا یافتن درمان کسانی که با خود حرف میزنند، میتوانید این ۴ روش را امتحان کنید:
- خود را زیر نظر داشته باشید: موقع با خود حرف زدن توجه کنید تا دلیل این کار را دریابید. هرچه بهتر دلیل کار خود را درک کنید، برای توقف آن موفقتر خواهید بود.
- خود را به کار دیگری مشغول کنید: هر زمان که متوجه شدید در حال صحبت کردن با خود هستید، کار دیگری مانند نوشتن یا فکرکردن به افکار خود را انجام بدهید.
- از حمایت دیگران بهره بگیرید: یکی از دلایلی که افراد را به صحبت کردن با خود وادار میکند، تنهایی است. افرادی را برای گفتوگو پیدا کنید و مطمئن شوید که از دیگران دوری نمیکنید.
- از ابزارهای سازماندهی استفاده کنید: اگر با خود حرف میزنید تا منظم بمانید، سعی کنید فهرستی از کارهایتان درست کنید. با استفاده از تقویم یا ابزارهای سازماندهی کارها را به خود یادآوری کنید. اینطوری درگیر کار میشوید و گفتوگو با خود را فراموش میکنید.
چه زمانی با خود حرف زدن نگرانکننده است؟
هرچند صحبت کردن با خود ممکن است مفید باشد، گاهی اوقات زیانآور میشود که به آن بیماری با خود حرف زدن میگویند. اگر گفتوگو با خود حالت منفی یا انتقادی بگیرد، به گفتوگویی ناسالم با خود تبدیل میشود و میتواند بر احساس ارزشمندی فرد اثر منفی بگذارد. اینکه با خود حرف زدن در تنهایی نشانه چیست، بستگی به محتوای گفتگو دارد.
علاوهبر این، تحقیقات حاکی از این بودهاند که برخی از افرادی که بیشتر از سایرین با خود صحبت میکنند، این کار را به دلیل احساس تنهایی یا نداشتن روابط اجتماعی سالم یا کافی انجام میدهند. اگر حرف زدن با خود با احساس تنهایی یا علائم اضطراب یا افسردگی همراه شده است، باید به روانشناسی حرفهای مراجعه کنید.
مشکلات روانی مرتبط با حرف زدن با خود
برخی از مشکلات روانی ناشی از اختلال شناختی ممکن است افراد را برای مقابله با چنین اختلالی به حرف زدن با خود وادار کنند. در این حالت، با خود حرف زدن آرامشبخش میشود و به فرد برای مقابله با شرایط دشوار پیش رو کمک میکند. برخی از مشکلات روانی که ممکن است به عنوان بیماری روانی افرادی که با خود حرف میزنند شناخته شوند، عبارتاند از:
- اضطراب؛
- اختلال وسواس فکری و عملی (OCD): در این حالت ممکن است فرد دچار وسواس با خود حرف زدن شود و به صورت تکراری افکار یا جملات خاصی را بیان کند.
- اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)؛
- افسردگی.
علت حرف زدن با خود در ذهن چیست؟
باید توجه داشت که علت حرف زدن با خود در ذهن یا همان گفتگوی درونی، یک فرآیند کاملاً طبیعی برای تفکر، پردازش اطلاعات و برنامهریزی است و به خودی خود هیچ مشکلی ندارد. این فرآیند تنها زمانی نگرانکننده است که محتوای آن به شدت منفی، وسواسی یا غیرمنطقی باشد.
یکی از راههای تشخیص مرز بین حالت نرمال و بیماری، توجه به لحن این گفتوگوی درونی است. با خود حرف زدن اگر سالم باشد، بیشتر شبیه به گفتوگویی آگاهانه است. اما اگر به صداهایی در ذهن خود پاسخ میدهید که حس میکنید متعلق به شما نیستند، باید این موضوع را جدی بگیرید. در صورتی که همزمان بیش از یک صدا در ذهن خود میشنوید یا این صداها با آواها، بوها یا تصاویر واضحی همراه میشوند، باید به روانشناسی حرفهای مراجعه کنید.
اسکیزوفرنی؛ علت مهم بیماری با خود حرف زدن
زمزمهکردن و بیان جملات تصادفی با صدای بلند ممکن است نشانهای از اسکیزوفرنی باشد. این مشکل روانی بسیاری از مردم جهان را مبتلا میکند. جوانانی که در حال گذراندن تحولات اساسی زندگی خودند، بیش از همه به این مشکل دچار میشوند.
اسکیزوفرنی در مقایسه با بیماریهایی مانند آلزایمر یا اماس شیوع بیشتری دارد. معمولا مردان در اواسط دهه سوم زندگی و زنان کمی پس از این سنین به این بیماری روانی مبتلا میشوند. اسکیزوفرنی در دوران کودکی بهندرت اتفاق میافتد.
این وضعیت روانی دلیل مشخصی ندارد، اما برخی از عوامل زمینهساز آن عبارتاند از:
- برهمخوردن تعادل شیمیایی مغز؛
- علل ژنتیکی؛
- عوامل محیطی.
گاهی اوقات، اعتیاد به مواد مخدر نیز در ابتلا به این بیماری نقش دارد.
یکی از علائم اصلی اسکیزوفرنی افکار آشفته است. در این حالت، فرد نمیتواند درست فکر کند یا افکار بههمریختهای دارد و وقتی با حرف زدن با خود با صدای بلند افکارش را بیان میکند، سخنانش نظم منطقی ندارند. در چنین حالتی، فرد موقع با خود حرف زدن کلمات جدیدی میسازد، کلمات یا عباراتی را بدون دلیل تکرار میکند یا به کلمات معانی جدیدی میدهد. همین ویژگیها نیز حرف زدن سالم با خود را از بیماریهایی مانند اسکیزوفرنی متمایز میکنند. در صورتی که اسکیزوفرنی زود تشخیص داده شود، میتوان آن را کاملا مهار و درمان کرد.
کلام آخر
هر کسی ممکن است در دورانی از زندگی، حرف زدن با خود را تجربه کند. در چنین شرایطی، احتمالا نگران میشوید اما با صدای بلند با خود حرف زدن اغلب کاری کاملا طبیعی و سالم است. با انجامدادن این کار خود را تشویق میکنیم یا به خود انگیزه میدهیم. اما اگر علت حرف زدن با خود، احساس تنهایی، غم، اضطراب شدید یا افکار غیرمنطقی است، بهتر است برای یافتن درمان کسانی که با خود حرف میزنند به روانشناسی حرفهای مراجعه کنید. چنین کارشناسی بهتر از هر کسی به شما کمک میکند.
