ایالات متحده امریکا میگوید که ۲۹ میلیون تن در افغانستان، به کمکهای بشری نیاز دارند.
آنتونی بلینکن، وزیر خارجه ایالات متحده امریکا، میگوید که محدویتها در برابر زنان، روند کمکرسانی را به افغانستان متأثر ساخته است.
آقای بلینکن در این باره گفت: «فرمان اخیر طالبان مبنی بر منع زنان افغان از کار کردن برای سازمانهای غیردولتی راههای دیگری که باید باز باشد بسته است.»
در همین حال، برخی از بانوان از امارت اسلامی میخواهند تا زمینه کار را برای آنان در کشور فراهم بسازند.
سحر، باشنده کابل، گفت: «از امارت اسلامی میخواهیم که بخاطر زنان زمینه کار را مساعد بسازد تا خانمها بتوانند کار کنند و در این شرایط که فعلاً ما حال قرار داریم، خانمها هم به کار نیاز دارند.»
فرشته، یک باشنده دیگر کابل گفت: «ما از امارت اسلامی خواهان از این استیم که اجازه از این را بدهند به خانمها و طبقه اناث که بتوانند پیشرفت کنند و ترقی کنند. اجازه این را بدهند برایشان که وظیفه بروند.»
ثریا پیکان، فعال حقوق زن، گفت: «در عرصه خصوصی زنان و مردان که شاغل استند و کار میکنند، میتوانند عواید و روزی حلال برای خود پیدا بکنند و بتواند که نفقه و اعاشه خانواده خودرا تهیه بکنند.»
از سویی دیگر، برخی از آگاهان مسایل اقتصادی به این باور اند که کار کردن زنان در نهادهای غیر حکومتی در رشد اقتصاد خانوادهها اثر مثبت دارد.
میر شکیب میر، آگاه مسایل اقتصادی، گفت: «حضور اقتصادی زنان در افغانستان بدون شک که حتمی است و این روی تولید ناخالص داخلی افغانستان، روی مسائل شگوفایی اقتصادی افغانستان، روی رشد اقتصادی افغانستان، روی افزایش عاید سالانه در افغانستان و همچنان روی کاهش فقر تاثیرات خیلی مثبت خودرا میتواند بجا بگذارد.»
از سویی هم، امارت اسلامی میگوید که از بهر ایجاد یک راهکار مناسب برای کار بانوان، تلاشها جریان دارند.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، در این باره چنین میگوید: «وزارت اقتصاد که با موسسات بینالمللی همیشه در تماس است، روی طرزالعمل کار میکند که جاهای که استنثا است آنرا مشخص بسازند و همچنان خانمهای که بیکار شده اند، به آنان هم راههای بدیل بسازند.»
پیش از این، اتحادیه اروپا نیز گفته است که کاهش کمکهای مالی و بشردوستانه به زیان مردم افغانستان است و این کمکها نباید از بهر مسایل سیاسی کاهش یابد.
