همزمان با یکسالهگی بسته ماندن مکتبهای دختران در کشور، انتقادهای تندی از محرومیت دختران از آموزش به نشانی حکومت سرپرست مطرح شدهاند.
حکمت کرزی، معین پیشین وزارت خارجه، از امارت اسلامی به خاطر بسته ماندن مکتبهای متوسطه و لیسه دختران در یکسال گذشته انتقاد کرده و گفته که این کار باعث “شرمندگی همه” است.
حکمت کرزی در این باره گفته است: «در قرن بیست و یکم، افغانستان تنها کشوری در جهان است که دختران بالای صنف ششم در آن از رفتن به مکتب منع میشوند. یک سال کامل گذشت که دختران از رویاها و آینده خود محروم شدند. همهی ما نه تنها مسوولیم بل باید خجالت بکشیم!»
مریم معروف آروین، فعال حقوق عرصه زن، گفت: «یک سال در نظام آموزشی و تعلیمی یک کشور میتواند همانند یک عمر تلقی شود و باید بپذیریم که قدرت حاکم در افغانستان بدون هیچ گونه دلیل شرعی، منطقی و قانونی یک سال از عمر دختران دانشآموز بالاتر از صنف ششم را تلف کرده.»
در همین حال، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در یک گفتوگوی ویژه به طلوعنیوز، میگوید که طالبان باید حقوق زنان را تأمین کنند و مکتبهای دختران را بازگشایی کنند.
آقای بنت گفته است: «من پیشنهادهای جدی در گزارش خود دارم، نه تنها یک بل بسیار استند. میخواهم دو نکته را عرض کنم یکی آن ادامه تعامل بوده و تکرار میکنم که نیاز بر توسعه تمامی بخشهای حقوق بشری به ویژه حقوق زنان است باید بگویم که پشتیبانی بزرگ جهانی از زنان افغان و بازگشایی مکتبها وجود دارد. این تنها کاری نیست که آن را انجام میدهیم اما بخش مهمی است.»
نصیر احمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد نیز در صفحه تویترش با لحن تندی از بسته ماندن مکتبهای دختران انتقاد کرده است.
آقای فایق گفته است: «در تمام جهان افغانستان یگانه کشوری است که مکتبها به روی دختران بسته استند. کشوری که محتاج کمکهای بشری است و نیاز به نیروی انسانی تحصیل یافته جهت رهایی از فقر و رسیدن به خودکفایی و ترقی دارد، محرومیت دختران از ادامه درس و تحصیل ظلم به آینده یک کشور و خیانت ملی میباشد.»
طارق فرهادی، استاد دانشگاه، میگوید: «بسته ماندن مکتبهای دختران برای اینکه افغانستان در ملل متحد به رسمیت شناخته شود، یک تاثیر منفی کرده و افغانستان به رسمیت شناخته نشد.»
این در حالیست که به تازگی سرپرست وزارت معارف گفته است که مکتبهای دختران به علت مسایل فرهنگی بسته استند و مردم نمیخواهند که دختران شان را به مکتب بفرستند.
