صنعت قالین بافی در ولایت فاریاب رو به رکود است. فروشنده گان قالینهای دستبافت از کاهش فروشات این ساخته دستی در این ولایت ابراز نارضایتی میکنند.
آنان از کاهش فروشات این ساخته دستی در بازارهای کشور به ویژه در فاریاب سخن می زنند و می گویند که بهای قالين نسبت به سالهای پیش کاهش چشمگیری يافته است.
پس از تحولات پیشآمده در کشور، نبود بازار بافنده گان را متضرر ساختهاست چنان که بافنده گان همه چشم به راه خریدار قالین هایشان استند و اما از خریدار هیچ خبری نیست.
معاذالله، کسبه کار، گفت: «صنایع دستی خیلی خوب بود، تقریبا یک ماه میشود که هیچ مزه اش نیست، دلیل این وضع ضعیف اقتصاد مردم است، وقتی که اقتصاد مردم ضعیف باشد باز طرف ما نمیآید.»
از سوی هم فروشنده گان قالینهای دست بافت در این ولایت میگویند که عرضه قالین های ماشینی ایرانی، صنعت قالین بافی افغانستان را ضربه زده است.
قالین و گلیم باف گفت: «از اول تا به حال بسیار زیاد فرق کرده، اول صد فیصد بازاراش گرم بود، خرید و فروش اش خوب بود اما فعلن از قبل تا به حال فکر کنم هفتاد الی هشتاد فیصد کاهش یافته است.»
خیرمحمد، قالین فروش، می گوید: «مال افغانستان بنام پاکستان به فروش میرسد.»
در همین حال اتاق تجارت و صنایع فاریاب میگوید که صنعت در این ولایت با رکود مواجه است.
مسولان این اتاق علت این وضعیت را بی پروایی مسوولان و عرضه پشم افغانستان به کشورهای بیرونی به بهای کم و چالشهای موجود فرا راه صادرات فراورده های افغانستان میدانند.
محمدعالم، مدیر انکشاف صادرات اتاق تجارت فاریاب، گفت: «از اینجا قالین و گلیم تولید میشود و از کشور ما به کشورهای دیگر عرضه میشود، مثلا به پاکستان عرضه میشود و از آنجا با کود و مهر کشور پاکستان به دیگر کشورها عرضه میشود.»
طبق گزارش ها در سال های گذشته افغانستان به گونه میانگین سالانه به ارزش نزدیک به یک میلیاد دالر صادرات داشت که از این میان نقش قالین و فرش افغانستان از اهمیت خاص برخور دار بود و اما با روی کار آمدن دوباره امارت اسلامی تولیدات آن نیز به گونه چشمگیر کاهش یافته است.
