سازمان جهانی مهاجرت میگوید با آنکه جهان درگیر بحرانهای دیگر است، اما این کار نباید سبب فراموش شدن افغانستان شود.
این سازمان در اعلامیهیی میافزاید که تحولات سیاسی میلیونها تن را در نقطه شکننده قرار داده است.
سازمان جهانی مهاجرت گفت: «افغانستان در یک مقطع بحرانی قرار دارد. دههها جنگ، آفتهای طبیعی، تحولات سیاسی و تاثیر تحریمهای بین المللی میلیونها زن، مرد، پسر و دختر افغان را در نقطه شکننده قرار داده است. ما از جامعه جهانی خواهان پشتیبانی دوامدار شان استیم تا بتوانیم عملکردهای مشترک مان را افزایش داده و به میلیونها افغان امید دوباره ببخشیم.»
همزمان با این، نیازمندان در کشور خواستار شفافیت در روند توزیع کمکها استند.
فقر و تنگدستی فاطمه سی و پنج ساله را همانند صدها نیازمند دیگر مجبور کرده است در جادههای پایتخت دست فروشی کند. او میگوید: «شوهرم مریض است، فلج شده، چهار اولاد دارم ۳ پسر و یک دختر، مشکلاتم زیاد است خانه کرایی دارم.»
فیروز، پسر فاطمه گفت: «همراه با مادرم میآیم در جادهها از صبح تا شام آفتابه میفروشیم ۲۰۰ یا ۳۰۰ افغانی میشود مصرف ما را پوره میکنیم.»
از سویی هم، برخی از آگاهان مسایل اقتصادی به این باور اند که کمکهای جهانی در کاهش میزان فقر در افغانستان موثر نبوده است.
شاکر یعقوبی، آگاه مسایل اقتصادی گفت: «متاسفانه کمکهای جهانی در کاهش سطح فقر در کشور موثر نبوده، گراف میزان تولید، میزان مصرف و اشتغالزایی هنوز هم سطح نزولی خود را میپیماید. نیاز است نهادهای مدد رسان از
سیستمی در قسمت توزیع کمکها کار بگیرند که در آن سیستم کنترول جدی شفافیت و نظارت بگونه جدی در نظر گرفته شود و در قسمت رسیدهگی به بحران انسانی و کاهش سطح فقر پاسخگو باشد.»
در پی بدتر شدن اوضاع اقتصادی در کشور، در نشست مجازی سازمان ملل متحد چهل و یک نهاد مدد رسان در جهان وعده کمک ۲ میلیارد و ۴۴۰ میلیون دالر در سال ۲۰۲۲ با افغانستان را کرده اند.
