فیلیپو گراندی رئیس کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان راه حل بحران جاری بشری در افغانستان را در گفتوگوی دو جانبه میان جامعه جهانی و حکومت طالبان میبیند.
آقای گراندی در مصاحبه اخیر خود با واشنگتن پست میگوید، یک کشور با ثبات که بتواند از مردم خود حمایت کند، تنها از راه گفتوگو میان جامعۀ جهانی و طالبان به دست میآید: “زمانی که من در کابل بودم، پیام ما به طالبان این بود که اگر میخواهید پول تان آزاد شود، اگر میخواهید این کشور دوباره از حمایت اولیه برخوردار شود، باید یکجا با جامعه جهانی گام بردارید. این موضوع به هر دو طرف بستگی دارد.”
آقای گراندی با آنکه این موضوع را “پیچیده” توصیف کرد، اما افزود، این ایده که زنان کار کنند، اقلیتها نماینده شوند و دختران به مکتب بروند باید تقویت شود.
آقای گراندی میگوید، طالبان باید درک کنند که افغانستان کشور دهۀ ۹۰ نیست و وضعیت کنونی با آن زمان متفاوت است.
یکی از اساسیترین مسائل میان جامعه جهانی به ویژه ایالات متحده امریکا و حکومت طالبان، تأمین حقوق بشر بهویژه حقوق زنان، مبارزه با تروریسم و تشکیل دولت همهشمول است.
با این همه حکومت طالبان نیز از پیشنهاد گفتوگوهای صادقانه برای حل این موضوع استقبال میکند.
بلال کریمی، معاون سخنگوی حکومت طالبان به رادیو آزادی میگوید، مشکلات جامعه باید از راه گفتوگو حل شود: “امارت اسلامی از همان ابتدا به گفتوگو اعتقاد داشته است. امیدواریم جامعۀ بینالملل و همچنین همه کشورهایی که گهگاه نگرانیهایی را مطرح میکنند، برای حل مشکلات از طریق گفتوگو به میدان بیایند. امارت اسلامی کاملاً آمادۀ گفتوگو است.”
کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در حالی خواستار گفتوگو میان جامعۀ جهانی و طالبان برای جلوگیری از تشدید بحران انسانی در افغانستان شده است که وضعیت این کشور بدتر از همیشه است.
فیلیپو گراندی همچنان میگوید نزدیک به نیمی از افغانان با قحطی مواجه اند، سیستم صحی ۸۰ درصد فلج شده و ۷۰ درصد آموزگاران هنوز هم معاششان را دریافت نکرده اند.
کمیشنر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان میگوید، کمکهای بشردوستانه که برای مدتی در دسترس مردم قرار خواهد گرفت، ادامه دارد، اما کافی نیست و نمیتواند تعادل را بازگرداند: “اگر این مشکلات حل نشود، بدون شک پیشبینی میکنم که شاهد تعداد بیشتری از آواره داخلی باشیم. همچنین شاهد مهاجرت گسترده در امتداد مرزها و منطقه خواهیم بود.”
به گفته کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اگرچه نزدیک به ۱۷۰ هزار تن از زمان پایان جنگ در افغانستان به خانههای خود بازگشته اند، اما هنوز هم ۹ میلیون افغان در داخل کشور آواره هستند.
سازمان ملل متحد میگوید، حدود شش میلیون پناهجوی افغان در خارج از افغانستان وجود دارند که اکنون وضعیت برای برگشتاندن آنان نامطلوب است؛ چون به گفته این سازمان، منابع مالی که روند برگشت آنان را حمایت میکرد تضعیف شده اند.
