کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در بخش پناهجویان میگوید که اگر کمکهای تعهد شده پیش از رسیدن فصل سرما به نیازمندان در افغانستان نرسد، این کشور با یک بحران اقتصادی روبرو خواهد شد.
فلیپو گراندی، کمیشنر عالی بخش پناهجویان سازمان ملل متحد، در این باره گفته است: «میلیونها افغان بیش از چهل سال است که آواره شدهاند و تحولات اخیر چالشهای تازه را ایجاد کرده است. کمکهای بشردوستانه گسترده و بی قید وشرط باید در مدت چند هفته انجام شود، زیرا این کمکها هرچه زمان گیر شود، بحران اقتصادی را در افغانستان سختتر خواهد شد.»
فضیله که باشنده ولایت کندز است، سرپرست یک خانواده هشت نفری است. او که همچون صدها آواره دیگر در یک اردوگاه در کابل به سر میبرد، میگوید که شوهرش در جنگهای پسین ناپدید شد و از هیمنرو او مجبور است برای کودکان اش خوراک و پوشاک تهیه کند.
فضیله گفت: «نه نان برای خوردن داریم و نه پوشاک برای کودکانم. کمکهای که میشود، هم برای ما نمیرسد چون کمکها خیلی کم شده وهیچ کس کمک نمیکنند.»
نگینه یکی دیگر از بیجاشدهگان گفت:«از زمانی که پدرم گم شده، ما بی سرنوشت شدیم. در اینجا هم کسی برای ما کمک نمیکنند و زمستان هم نزدیک است.»
ایرج فقیری، آگاه اقتصادی در این مورد، گفت: «افغانستان اکنون به گونه جدی به کمکهای جهانی نیاز دارد و متاسفانه نابسامانیهای سیاسی مانع این کمک و سرمایه گذاریها در کشور شده است.»
در همین حال مسوولان حکومتی میگویند که کشورهای جهان باید بدون نظرداشت مسایل سیاسی، کمکهای بشردوستانه را به افغانستان فراهم بسازند.
نور محمد متوکل، عضو کمیسیون فرهنگی وزارت اطلاعات و فرهنگ، گفت: «کشورهای جهان باید بی کدام فشار، کمکهای که به افغانستان تعهد کرده اند را در دسترس مردم قرار بدهند، چون مردم افغانستان حالا نیاز جدی به این کمکها دارند.»
پیش از این سازمان ملل متحد گفته بود که برای کمک به نزدیک به نیمی از جمعیت افغانستان یعنی نزدیک به بیست میلیون تن، بیش از دوصد میلیون دالر کمک نیاز است، اما تا اکنون از رسیدن این کمکها به افغانستان خبری نیست
