رییس‌جمهور غنی که به پاکستان سفر داشت، شام روز پنج‌شنبه (۶سرطان) در سخنرانی‌اش در انستیتوت مطالعات راهبردی در اسلام‌آباد، گفت که طالبان و پاکستان وابسته‌گی نیرومند به‌هم دارند.
در این نشست که شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجۀ پاکستان نیز حضور داشت، آقای غنی، تأکید کرد که باید وابسته‌گی‌ها میان اسلام‌آباد و طالبان تشخیص شوند و از آن‌ها برای پایان جنگ در افغانستان کار گرفته شود.
رییس‌جمهور غنی افزود: «راهبرد تشویق، به ما اجازه می‌دهد تا یک راهبرد خوب بسازیم؛ در این بخش، پاکستان یک نقش مهم دارد و میان طالبان و پاکستان وابسته‌گی‌های نیرومند وجود دارند؛ ما باید این [وابسته‌گی‌ها] را تشخیص دهیم و از آن به‌گونۀ منظم کار گیریم تا از نزاع به‌سوی همکاری برویم.»
آقای غنی، تأکید کرد دولت افغانستان به‌دنبال برقراری روابط مساویانه میان کابل و اسلام‌آباد است و او به‌حیث نمایندۀ یک دولت مستقل برای هم‌کاری‌های بیشتر به پاکستان رفته‌است: «برای این‌که به پیش برویم، من نمی‌خواهم به مسایل گذشته بپردازم. اما می‌خواهم میان دو راهبرد تفاوت قایل شوم؛ یکی راهبرد بد است که به معنای نبود راهبرد نیست، بل به معنای تکرار اشتباهات گذشته است. امروز، ما در لحظه‌یی در پاکستان قرار داریم که راهبرد بد شناخته شده‌است و ما به‌سوی ساختن این‌که راهبرد خوب چه است، به‌پیش می‌رویم.»
همزمان با این، رییس‌جمهور غنی در سفر به اسلام‌آباد، با عارف علوی، رییس‌جمهور پاکستان نیز دیدار کرد.
رییس‌جمهور پاکستان در دیدار با رییس‌جمهورغنی، بر ثبات منطقه‌یی، امنیت، رشد اقتصادی، مبارزه با فقر و احترام به استقلال ملی هر دو کشور گفت‌وگو کرده‌است.
رییس‌جمهور غنی، صبح روز گذشته در یک سفر دو روزه به اسلام‌آباد رفت و در روز نخست دیدارش را اسلام‌آباد، با عمران‌خان، نخست‌وزیر، شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه و شماری دیگر از مقام‌های بلندپایۀ پاکستان دیدار کرد.
آقای غنی در حالی به پاکستان می‌رود که تلاش‌ها برای کشاندن طالبان به میز گفت‌وگوها هم‌چنان ادامه دارند و قرار است فردا هفتمین دور گفت‌وگوها میان طالبان و زلمی خلیل‌زاد در قطر آغاز شوند.
در همین حال، نمایندۀ غیرنظامی ناتو در افغانستان می‌گوید که کشورهای منطقه باید برای تقویت روند صلح بکوشند.
نیکولاس کی می‌افزاید: «امیدوارم که تمامی کشورهای منطقه که با طالبان در ارتباط استند و یا بر آنان نفوذ دارند، این پیام را به‌گونۀ روشن به آنان برسانند که اکنون زمان آن فرا رسیده‌است تا اختلاف‌های شان را در میز گفت وگو حل کنند. دوم این‌که طالبان نیاز دارند که با تمام افغان‌ها، به شمول حکومت افغانستان، بنشینند.»
