همزمان با افزایش تلاش‌های صلح، نگرانی‌ها از احتمال قربانی شدن دست‌آوردهای هفده سال گذشته در کشور نیز از سوی برخی‌ها مطرح می‌‍شوند.
شماری از فعالان حوزۀ حقوق زنان و آگاهان مسایل سیاسی، هشدار می‌دهند که این دست‌آوردها نباید در گفت وگوهای صلح قربانی شوند.
آنان می‌گویند که مردم سالاری، آزادی بیان و رسانه‌ها، رعایت حقوق بشر به ویژه رعایت حقوق زنان و دختران، باید از سوی هیئت گفت وگو کننده با طالبان، همچون خطوط سرخ مطرح شوند و به هیچ قیمتی به معامله گرفته نشوند.
سمیرا احمدی، وکیل مدافع در این باره می‌گوید: «زمانی که نام طالب را می‌شنوییم فکر می‌کنیم که ما به مشکلات بر می‌گردیم. من ترجیح می‌دهم اگر طالب بیاید دیگر نباشم.»
یاقوت خان زاده، فعال حوزۀ حقوق زنان نیز می‌افزاید: «بهایی را که باید می‌پرداختیم، ما پرداخته ایم؛ با بسیار مشکلات خود را به یک جایی رسانده ایم تا به ملت و کشور کار کنیم و نباید این نادیده گرفته شود.»
این زنان، می‌گویند که صلح در افغانستان نباید به بهای استقرار مجدد سلطه تندروان در جامعه تأمین شود.
فتانه گیلانی، فعال حوزۀ حقوق زن گفت: «زنان و مردان بسیار زحمت کشیده‌اند و دست‌آوردهایی دارند به ویژه زنان و نباید این دست‌آوردها نادیده گرفته شوند.»
همزمان با این، شماری از آگاهان مسایل سیاسی بر ادامۀ گفت وگوهای صلح با طالبان تأکید می‌ورزند، اما می‌گویند که طالبان باید حقوق بشر را رعایت نمایند و قانون اساسی کنونی را بپذیزند.
داوود کلکانی، عضو مجلس نماینده‌گان بیان داشت: «این دست‌آوردهای شانزده سال گذشته خط سرخ استند و مه باور دارم که حکومت و مردم اجازه نمی‌دهند که این دست‌آوردها قربانی شوند.»
این در حالی است که روز گذشته رنگین دادفر اسپنتا، مشاور پیشین امنیت ملی نیز از مسلط شدن نظام طالبانی در کشور هشدار داد و گفت که باید جلو این کار گرفته شود.
