خشونتهای خانوادگی، فقر و دست رسی آسان و ارزان به مواد مخدر و وجود افراد معتاد در خانوادهها از عواملی اند که سبب اعتیاد خانمها به مواد مخدر شدهاست.
شکریه ۳۰ ساله که در یک مرکز تداوی معتادین در ولایت کندهار بستری است میگوید، پیش از آن که به مواد مخدر معتاد شود، با مشکلات و مشقتهای فراوانی روبرو بود.
وی گفت:
“ایورم با ما در یک منزل زندگی میکرد، با ما جنجال میکرد و به من دشنام میداد، دلم تنگ شد و به مواد مخدر رو آوردم و به باور من، خودم را آرام میساختم. حال که در این مرکز بستری شدهام، از برخورد داکتران و پایوازان راضی استم. هر وقت جویای احوال ما میشوند و به ما ادویه میدهند، من از آنان راضی ام.”
این مرکز ۲۰ بستر تداوی معتادین که تازه به فعالیت آغاز کردهاست، اعراض مریضان را تداوی میکند.
اسما یک کارمند این مرکز تداوی معتادین میگوید، که این نوع تداوی آسان و موثر است.
وی گفت:
“تداوی اعراض به این معنی که ما اعراض و علایمی بیماریها را تداوی میکنیم که در وجود فرد مریض تشخیص میشود. وقتی مواد مخدر را بالای مریض قطع نمائیم، در وجود آنان بعضی اعراض و علایم نمایان میشود، مانند بلند رفتن فشار و يا اعراضی ديگر. ما این اعراض آنان را تداوی میکنیم، آنان را معاینه میکنیم، اگر مریضی دیگری هم در وجود آنان تشخیص شود، آنرا هم تداوی میکنیم.”
داکتر نسیمه رئیس این مرکز تداوی معتادین میگوید، دو ماه میشود که این مرکز به فعالیت آغاز کردهاست.
به گفته داکتر نسیمه، به اساس رهنمود وزارت صحت عامه، در کنار تداوی زنان معتاد، زمینه فراگیری حرفه را نیز به آنان فراهم میسازند و دهها خانم معتاد نزد آنان ثبت نام کردهاند.
وی گفت:
“دو ماه میشود که این مرکز به فعالیت آغاز کردهاست. کارمندان ما به ساحه میروند و در آنجا به معتادین و خانوادههای آنان مشوره میدهند. در نتیجه همین تلاشها حال پنج مریض نزد ما بستری اند و تحت تداوی قرار دارند و باقی مریضان در مرحله فکر کردن قرار دارند. ما کارمندان خود را بار بار به خانه آنان میفرستیم، تا آنان را به تداوی آماده سازیم.”
هر چند حکومت افغانستان سالانه میلیونها دالر امریکایی را صرف برنامههای تداوی معتادین میسازد، اما هنوز نیز افغانستان در جمله کشورهای قرار دارد که بیشترین مواد مخدر جهان را تولید میکند.
بر علاویه تولید مواد مخدر، تعداد افراد متضرر و معتاد به مواد مخدر نیز از مرز سه و نیم میلیون گذشتهاست.
