سازمان خوراک و زراعت ملل متحد (فائو) می‌گوید که دهقانان در سراسر افغانستان برای صرفه‌جویی در مصرف آب، کاهش ضایعات پس از برداشت محصولات و افزایش درآمد خانواده‌ها، از روش‌های نوین زراعتی استفاده می‌کنند.
فائو در گزارشی در آستانه روز جهانی غذا، شش ابتکار را معرفی کرده است که به جوامع محلی در مقابله با چالش‌های زراعتی، از کمبود آب گرفته تا نگهداری مواد غذایی، کمک می‌کنند.
در ولایت کندز، استفاده از تکنالوژی هموارسازی زمین با لیزر به دهقانان کمک می‌کند تا آبیاری را بهبود بخشیده و آب و کود کیمیاوی را به‌گونه یکنواخت‌تر در زمین‌های زراعتی توزیع کنند. فائو از سال ۲۰۲۵ به این‌سو، دسترسی مشترک انجمن‌های آبیاری به این تجهیزات و آموزش استفاده از آن را فراهم کرده که بیش از ۲۳ هزار خانواده دهقان از آن بهره‌مند شده‌اند.
در فاریاب، پرورش قارچ زمینه کسب درآمد را برای زنان در مناطق کم‌آب فراهم کرده است. یکی از این زنان ماهانه تا ۴۰ کیلوگرام قارچ تولید می‌کند و از فروش آن در بازارهای محلی حدود هشت هزار افغانی درآمد به دست می‌آورد. آموزش‌ها و تجهیزات فراهم‌شده از سوی فائو به زنان کمک می‌کند تا تولیدات خود را افزایش دهند و به بازارهای محلی دسترسی بهتر پیدا کنند.
در پکتیا، دهقانان در کنار پرورش درختان میوه، رشقه نیز کشت می‌کنند تا در دوره رشد درختان، خوراک مواشی خود را تأمین کنند. این روش به متنوع‌سازی محصولات زراعتی کمک می‌کند و اقدامات حفاظتی برای خاک و آب نیز از زمین‌های زراعتی در برابر تخریب محافظت می‌کند.
در تخار، اجاق‌های آفتابی به زنان کمک می‌کنند تا میوه و سبزیجات را برای مصرف در فصل زمستان یا فروش نگهداری کنند. به گفته فائو، خانواده‌هایی که از این دستگاه‌ها استفاده می‌کنند، میزان متوسط ضایعات پس از برداشت محصولات را از حدود ۲۶ درصد به هفت درصد کاهش داده‌اند. همچنان، حدود یک‌چهارم این خانواده‌ها بخشی از محصولات خشک‌شده خود را به فروش رسانده‌اند.
در بامیان، استفاده از اجاق‌های خورشیدی وابستگی خانواده‌ها به هیزم و بوته‌ها را کاهش داده و فشار بر چراگاه‌هایی را که از خشکسالی و چرای مواشی آسیب دیده‌اند، کمتر می‌سازد. این ابتکار در کنار تلاش‌های جوامع محلی برای احیای پوشش گیاهی و بازسازی زمین‌های تخریب‌شده اجرا می‌شود.
در هرات، استفاده از خشک‌خانه‌های انگور با تهویه طبیعی، کیفیت کشمش و روند نگهداری آن را بهبود بخشیده است. فائو گزارش داده است که زمان خشک‌کردن انگور از حدود ۳۰ روز به ۱۵ روز کاهش یافته و ضایعات پس از برداشت نیز از ۴۰ تا ۵۰ درصد به ۱۰ تا ۱۵ درصد رسیده است.
فائو همچنان از ایجاد ذخیره‌گاه‌هایی حمایت کرده است که امکان نگهداری پیاز، سیب و کچالو را بدون استفاده از سیستم‌های برقی سردکننده فراهم می‌کنند.