سهیل شاهین، رییس دفتر سیاسی امارت اسلامی در دوحه میگوید که امارت اسلامی مخالف آموزش دختران نیست و هم اکنون میلیونها دختر سرگرم آموزش در مکتبهای ابتداییه در افغانستان استند.
با آنکه از بسته ماندن مکتبهای متوسط و لیسه دختران در کشور بیشتر از یک سال میگذرد؛ اما سهیل شاهین در گفتوگو با “فاکس نیوز” میگوید که حکومت سرپرست مخالف رفتن دختران به مکتب نیست.
آقای شاهین گفته است: «ما مخالف آموزش زنان نیستیم. این یک حق جهانی برای همه است. دوم، این موضوع آن گونه نیست که از سوی مخالفان ما بازتاب داده میشود، همین اکنون، چهارصد وپنجاه هزار دانشجو در دانشگاهای دولتی و خصوص حضور دارند. میلیونها دختر در مکتبهای ابتداییه و متوسطه در بسیاری از ولایتهای افغانستان درس میخوانند. مکتبهای لیسه خصوصی باز استند و مکتبهای دولتی در بعضی ولایتهای افغانستان باز استند.»
فرح مصطفوی، فعال عرصه حقوق زن، گفت: «باز بودن مکتبهای دوره ابتدایی نیز تامین حقوق حق زنان افغانستان نیست، وقت بحث از زنان افغانستان و حقوق زنان افغانستان میشود، بحث فراتر از نصف جامعه در افغانستان است.»
از سویی هم، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان گفته است که بازگشایی مکتبهای دختران در اولویت است و تا هنگامی که این کار انجام نشود، مسایل دیگر حقوق بشری نیز در افغانستان رعایت نخواهد شد.
توماس نیکلاسون در صفحه تویترش بار دیگر بر بازگشایی مکتبهای دختران در افغانستان تأکید ورزیده است.
آقای نیکلاسون نوشته است: «گاهی اوقات تعجب میکنم که آیا ما بسیار زیاد در باره مکتبهای دختران صحبت میکنیم که گویا این تنها نگرانی در مورد حقوق بشر است و یا افغانها زمانی راضی خواهند شد که به این مشکل رسیدهگی شود. اما تا زمانی که به این مشکل رسیدهگی نشود، حقوق دیگر نیز رعایت نخواهند شد. بازگشایی مکتبها در درجه نخست قرار دارد.»
محسنه صبور، فعال عرصه حقوق زن، به طلوعنیوز گفت: «تمرکز ما بر دادخواهی باز شدن مکاتب دخترانه نباید ما را از خواست سایر حقوق سلب شده زنان و شهروندان غافل بسازد. در این شکی نیست که اولین خواست ما بر برگشت دختران به مکاتب است، اما این یگانه خواست مردم افغانستان از حکومت سرپرست و جامعه جهانی نیست.»
ذکیه زهاد، فعال حقوقو بشر و عضو انجمن زنان معترض، میگوید: «در این شک وجود ندارد که ما شاهد خشونت علیه زن در افغانستان بعد از آمدن حکومت طالبان به طور بی پیشینه بودیم، ما دیدیم که زنان افغانستان از ابتداییترین حق شان محروم شده اند از حق کار از حق تحصیل از حق آزادی و حق مشارکت سیاسی محروم شده اند.»
در این میان، شماری از دانشآموزان دختر بار دیگر از حکومت سرپرست میخواهند که دروازههای مکتبها را باز کند.
تمنا، دانشآموز، در این باره گفت: «یک جامعه بدون انسانهای با سواد که اعم از ذکور و اناث باشه نمیتواند که پیشرفت کند و ما حق داریم که پیشرفت کنیم و جامعه خود را به سوی بهبودی ببریم.»
ویژه، دانشآموز، میگوید: «خواست ما از جهانیان این است که بالای طالبها فشار بیارند تا مکتبهای بالاتر از صنف شش را زودتر شروع کنند.»
پیش از این حکومت سرپرست همواره گفته است که در این باره به زودی تصمیم خواهد گرفت؛ اما تا کنون تصمیم بازگشایی مکتبها نهایی نشده است.
