همزمان با افزایش بحث‌ها دربارۀ ایجاد یک حکومت مشارکتی در افغانستان، شهروندان کشور می‌گویند هر توافقی که بدست می‌آید باید به ختم جنگ و خشونت‌ها در کشور بانجامد.
آنان می‌گویند که ادامۀ جنگ همزمان با تلاش‌های صلح برای شان پذیرفتنی نیست و طرف‌های درگیر باید هرچه زودتر خشونت‌ها را کاهش دهند و به توافق صلح دست یابند.
این شهروندان تأکید می‌ورزند که بی انعطاف‌پذیری و فشار جهانی بر طالبان روند صلح نتیجه نخواهد داد.
اختر سادات، باشندۀ کابل گفت: «در جریان یک سال خشونت‌ها بسیار افزایش پیدا کرده‌است و مردم زیاد به ستوه آمده‌اند از ناامنی‌ها و انفجار و ترورهایی که در شهر جریان دارد.»
عبدالحق زواکمن، باشندۀ هلمند نیز افزود: «هرچه زودتر صلح کنند، صلح راه حل است و راه دیگر نداریم.»
شهروندان کشور تأکید می‌ورزند که ادامه خشونت‌ها آنان را نگران ساخته‌است و طرف‌های درگیر برای رسیدن به صلح، باید پایان جنگ را اولویت دهند و انعطاف‌پذیر باشند.
محمد حسن، باشندۀ بلخ اظهار داشت: «باید صلح در افغانستان بیاید که این فاجعه بسیار خطرناک است. همین حالا به‌خاطر جنگ خانه به خانه مردم نان خوردن ندارد.»
این درحالی است که همزمان با مذاکرات صلح، خشونت‌ها در افغانستان افزایش یافته‌اند.
در همین حال، زلمی خلیل‌زاد، فرستادۀ ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان شام روز گذشته به دوحه رفت و با هیئت مذاکره کنندۀ صلح جمهوری اسلامی افغانستان دیدار کرد.
زلمی خلیل‌زاد در این دیدار دربارۀ تسریع مذاکرات صلح میان دوطرف و نیز نقش سازمان ملل در تقویت اجماع ملی و منطقه‌یی گفت‌وگو کرده‌است.
فوزیه کوفی، عضو هیئت جمهوری اسلامی افغانستان گفت: «در جلسه در مورد شیوه‌های این‌که چگونه این پروسه سرعت بخشیده شود و سرعت معطوف به نتیجه بخشیده شود. تقویت اجماع منطقه‌یی و دخیل ساختن کشورهایی‌که در حال حاضر در پروسه صلح علاقه ندارند و دخیل نیستند در منطقه و هم‌چنین نقش سازمان ملل در اجماع منطقه‌یی و جهانی صحبت شد.»
اما رییس‌جمهور غنی که روز گذشته درچهاردهمین اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی ایکو سخن می‌زد، دربارۀ نقش پاکستان در روند صلح افغانستان گفت که در صورت ناکامی روند صلح زیان بیشتر به پاکستان خواهد رسید: «برای یک آتش‌بس فراگیر، به پشتیبانی بسیار نیاز است؛ چنان‌که مذاکرات را در قطر سریع‌تر بسازد. مردم افغانستان از ٤٢ سال به این‌سو، از حق اساسی صلح بی بهره مانده‌اند. وقت آن رسیده‌است که این خشونت که کشور ما را به یک قتل‌گاه تبدیل کرده‌است، خاتمه یابد.»
در همین حال، شماری از مقام‌های پیشین امریکایی تأکید می‌ورزند که واشنگتن باید در بازنگری توافق‌نامه دوحه به تأمین یک آتش‌بس فراگیر توجه جدی کند.
لیزا کورتس، عضو مرکز امنیت تازه برای امریکا بیان داشت: «این به نفع امریکا است که توافق‌نامه کنونی امریکا – طالبان را نجات دهد. یکی از راه‌های پیشرفت این است که به آن بخش توافق‌نامه که دربارۀ یک آتش‌بس فراگیر و نقشه راه سیاسی است، فوریت و توجه بیشتری بخشیده شود.»
این همه در حالی است که ایالات متحده امریکا به علت آن‌چه که ادامه خشونت‌ها در افغانستان، قطع نشدن روابط طالبان با القاعده و حاضر نشدن آنان به مذاکرات واقعی با حکومت افغانستان می‌داند؛ توافق‌نامه واشنگتن با طالبان را بازنگری می‌کند.
