مردم افغانستان تجربههای خونین دولتهای موقت، ساخته و پرداختهشدهی بیرون از مرزهای افغانستان را دارد و این بار فریب چنین سناریوی را نخواهند خورد.
هردولتیکه از خارج بر افغانستان تحمیل گردیده است در امور حکومتداری موثر نبوده و بر عکس چون هیزمی در تنور بحران افغانستان بیشتر آتش تنش را شعله ور کرده است.
در تازهترین مورد بحث دولت موقت در کشورهای همسایهی افغانستان داغ شده و است و تعداد از سیاسیونی که از میدان مردمداری طرد شده اند به ساز آن کوک گردیده اند.
ایجاد دولت موقت راه حل بحران افغانستان نیست؛ بلکه ایجاد چتری که ممثل ارادهی جمهور مردم افغانستان باشد نسخهی نهایی ختم بحران در افغانستان به شمار می رود.
نظام جمهوریت، آیینهی تمام نمای مردم افغانستان است که هر افغانی اعم از زن و مرد اکثریت و اقلیت خودش را در این آیینه دیده میتواند.
تحمیل طرح دولت موقت، در واقع تحمیل یک بحران دیگر بر افغانستان از آدرس بازیگران بینالمللی توسط جمعی از سیاسیونی است که دیگر در میان مردم جای ندارند.
راه بیرون رفت از این بحران، تقویت هرچه بیشتر جمهوریت در داخل افغانستان، پاسداری از ارزش های نوین بیست سال اخیر است و هر آدرسی زیر عنوان دولت موقت کشور را بار دیگر به دورن یک بحران تازه پرت می کند و فرصتهای طلایی که جمهوریت روی میز مردم گذاشته و زمینهی عبور و گذار از بحران را فراهم کرده است خواهد از بین برد.
لذاست که آب دولت موقت از بیخ و بن غرض آلود بوده و جمعی با گل آلودن بیشتر این آب به دنبال گرفتن ماهی مراد خویش هستند که مردم افغانستان این اجازه را به آنها نخواهد داد.
