سومین نشست حاشیه‌یی نشست ژنو شام دوشنبه (۳ قوس) زیر نام “اولویت‌های اقتصادی و مؤثریت کمک‌ها” برگزار شد.
حکومت افغانستان در این نشست نیز خواهان ادامۀ کمک‌های جامعۀ جهانی تا رسیدن افغانستان به خودبسنده‌گی شد.
عبدالهادی ارغندیوال وزیر مالیه دراین باره می‌گوید: “بر بنیاد راهبرد خودبسنده‌گی که آماده کرده‌ایم، در سال ۲۰۲۵ بودجۀ عادی را از منابع داخلی تمویل خواهیم کرد. تا آن زمان به پشتیبانی قوی مالی و فنی همکاران جهانی ما، نیاز داریم.”
در همین حال، امرالله صالح معاون نخست رییس‌جمهور با انتقاد از سازمان‌های غیر دولتی یا انجوها، می‌گوید که آنان با روابطی که با کمک کننده‌گان دارند در پیوند با پول‌هایی که هزینه می‌کنند، پاسخگو نیستند.
آقای صلح می‌افزاید: “دولت افغانستان بر ۶۰ درصد از پول‌هایی که به نام افغانستان در داخل کشور هزینه می‌شوند، هیچ اداره‌یی ندارد.”
در این میان، شماری از سازمان‌های کمک کننده همچون برنامۀ توسعۀ سازمان ملل و ادارۀ توسعۀ جهانی ایالات متحده امریکا، تقویت بخش خصوصی و توانمند سازی اقتصادی زنان را ستون و کلیدی برای دستیابی افغانستان به خودبسنده‌گی می‌دانند و می‌گویند که موانع فرا راه کار آنان از میان برداشته شود.
جان بارسا، سرپرست معاونیت ادارۀ توسعۀ جهانی ایالات متحده امریکا می‌گوید: “یکی از نگرانی‌های جدی سرمایه‌گذاران خصوصی در افغانستان فساد و روندهای اداری پرچالش است. برای اینکه افغانستان به یک محور اقتصادی تبدیل شود، نیاز است که به این مشکلات رسیده‌گی شود.”
قرار است امروز در نشست اصلی ژنو افزون بر کمک‌های تازۀ جامعۀ جهانی، چارچوب و ساختار تازه‌یی نیز برای چه‌گونه‌گی ادامۀ این کمک‌ها مشخص شود.
حکومت افغانستان و جامعۀ جهانی در تلاش شناسایی راه‌های مؤثر هزینه نمودن کمک‌ها استند، راه‌هایی که پس از چهار سال افغانستان را از وابستگی به این کمک‌ها، بیرون کند.
از سویی‌هم، نماینده‌گان سازمان‌ها کمک کننده به افغانستان می‌گویند که برای دست یافتن افغانستان به خودبسنده‌گی، نیاز است با فساد مبارزه شود و بخش خصوصی تقویت شود.
