درونگرایی یکی از مباحثی است که تصورات نادرست زیادی دربارهاش وجود دارد و فرد درونگرا، معمولاً در باور عامه مردم بهعنوان انسانی جامعهستیز، سرد، خجالتی و تنها شناخته میشود و چنین ویژگیهایی به او نسبت داده میشود. این در حالی است که واقعیت امر کاملاً بر خلاف این تصورات نادرست است و درونگرایی، بهعنوان یک ویژگی شخصیتی، میتواند در شرایط و موقعیتهای گوناگون، برای فرد درونگرا ارزشمند باشد و به کمک او بیاید. در ادامه این مقاله پس از مقدمهای کوتاه درباره این مسئله، به ذکر مزایای درونگرایی خواهیم پرداخت.
درونگرایی افراد را به شنوندههای خوبی تبدیل میکند
یکی از صفات ذاتی افراد درونگرا این است که شنوندههای ماهر و خوبی هستند. بث بوئلو، نویسنده کتاب «کار آفرین درون گرا: توانایی های خود را تقویت کنید و در شرایط خود موفقیت را به دست بیاورید» که خود را بهعنوان فردی درونگرا میشناسد، در این باره عنوان میکند: «ما (منظور افراد درونگرا است) همان دوست یا همکاری خواهیم بود که بههنگام غصه و شادی شما گوش شنوایی برایتان خواهیم بود. ما میتوانیم به صحبتهای شما گوش بدهیم و با درک کافی، در غم یا شادیتان شریک شویم. بدون آنکه تلاش کنیم تا رشته کلام را در دست بگیریم و راجع به خودمان صحبت کنیم».
افراد برونگرا هنگام گفتوگو با دیگران ترجیح میدهند هر چه سریعتر وارد بحث بشوند و در مقایسه با کسی که درونگرا است، زمان کمتری را صرف فکر کردن به حرفهای طرف مقابلشان میکنند. البته نه به این خاطریکه خودخواه باشند یا آنکه به مسائل طرف صحبتشان اهمیت ندهند، این تصور درباره افراد برونگرا نادرست است؛ تفاوت آنها بهدلیل رویکردشان هنگام گفتوگو است. در واقع دوست دارند رویکردی تعاملی داشته باشند و خودشان هم در بحث شرکت کنند و به این طریق به نتیجه برسند.
در سوی دیگر، فرد درونگرا ترجیح میدهد اطلاعات بهدستآمده از صحبتهای طرف مقابلش را در ذهنش، و بدون هیچ صحبتی پردازش و به آنها فکر کند. این مهارت آنها را به شنوندههای خوبی تبدیل میکند؛ شنوندههایی که پس از درک کامل صحبتهای طرف مقابلشان، قادر خواهند بود با دقت و ملاحظه، نقطهنظرشان را در جواب صحبتهای او در اختیارش بگذارند.
افراد درونگرا قبل از حرف زدن، راجع به آن فکر میکنند
این حقیقتی اثبات شده است که افراد درونگرا، چندان میلی به صحبت کردن نشان نمیدهند و بیشتر ترجیح میدهند به صحبتهای دیگران گوش بدهند. زمانی هم که تصمیم میگیرند چیزی بگویند، کلماتشان را هوشمندانه و با دقت انتخاب میکنند. در واقع کسی که به درونگرایی گرایش دارد، تنها زمانی صحبت میکند که واقعاً حرفی برای گفتن داشته باشد. به همین خاطر افراد درونگرا، هنگام صحبت کردن، شانس بیشتری برای تأثیر گذاشتن بر طرف مقابلشان دارند.
البته نباید از این مسئله غافل شد که درونگرایی، اساساً باعث میشود تا افراد، پیش از آنکه شروع به صحبت کنند، زمان نسبتاً زیادی را صرف فکر کردن میکنند و این مسئله، بهعنوان مثال در جلسات کاری که در آنها هر کس باید بهسرعت ایدههایش را با دیگران در میان بگذارد، ممکن است دردسرساز بشود. برای کنار آمدن با این مسئله، بهتر است افراد درونگرا پیش از حاضر شدن در چنین جلساتی تصمیم بگیرند که صحبتهایشان را بهعنوان اولین نفر مطرح کنند و راجع به این مسئله از قبل فکر کرده باشند. با رقابتیتر و پیچیدهتر شدن گفتوگوی میان اشخاص حاضر در جلسه، ممکن است افکارشان شاخ و برگ پیدا کند و دیگر نتوانند ایدههایی را که در ذهن داشتند، مطرح کنند.
همان اندازه که انتخاب هوشمندانه کلمات در گفتوگوهای حضوری حائز اهمیت است، در فضای مجازی هم میتواند نتایج خوبی بهدنبال داشته باشد. کسانی که به درونگرایی گرایش دارند، در مقایسه با سایرین حضور کارآمدتری در فضای مجازی دارند، چراکه از نشان دادن واکنشهایی که رویشان فکر نکرده باشند و عواقبش را نسنجیده باشند، خودداری میکنند. کاربران شبکههای اجتماعی معمولاً با مشاهده مطالب گوناگون بهطور تصادفی و بدون فکر کردن راجع به جوانب مختلف مسئله، شروع به کامنت گذاشتن میکنند. افراد درونگرا چنین رویکردی ندارند و بر اساس اصول و برنامهای که دارند عمل میکنند.
درونگرایی، باعث هوشیاری و توجه بیشتر به اطراف می شود
مهارت دیگری که درونگرایی برای افراد بههمراه دارد هوشیاری و توجه بیشترشان به محیط اطراف در مقایسه با سایرین است. مهارتی که بعضاً نویسندهها از آن با اصطلاح «ابرنیروی» افراد درونگرا یاد میکنند. زمانی که دیگران در حال صحبت و ردوبدل اطلاعات با یکدیگر هستند، بخشی از حواسشان متوجه این فعالیت میشود. اما شخص درونگرا که معمولاً ساکت است، حواس جمعتری دارد و به مسائلی پی میبرد که دیگران از آنها غافل میمانند. شاید با دیدن شخص درونگرایی که در جلسه یا جمعی از افراد ساکت نشسته است، تصور کنید که ذهنش جای دیگری است، اما در واقعیت امر، افکار او غرق در اطلاعات و صحبتهایی است که ردوبدل میشوند و با رویکردی منتقدانه، آنها را تحلیل میکند.
در کنار این مسئله، درونگرایی توانایی دیگری هم برای چنین افرادی دارد و آن توانایی مطالعه رفتار حاضرین در جمع یا جلسه است. به این معنا که افراد درونگرا در مقایسه با دیگران، با دقت بیشتری زبان ایما و اشارات و حالات چهره حاضرین در جمع را زیر نظر میگیرند و به این صورت، به مسائلی پی میبرند که احتمالاً از دید سایرین پنهان میماند. این توانایی افراد درونگرا باعث میشود تا مهارت بیشتری در روابط بینفردی داشته باشند.
افراد درونگرا می توانند ویژگیهای ناشی از درونگرایی را در اشخاص دیگر تشخیص بدهند. در واقع میتوانند تشخیص دهند که اشخاص دیگر چه هنگامی در حال فکر کردن، پردازش اطلاعات یا زیر نظر گرفتن محیط اطرافشان هستند. زمانی که چنین ویژگیهایی را در شخص دیگر شناسایی میکنند، مزاحم او نخواهند شد و اجازه میدهند به نتیجه دلخواهش برسد و به همین خاطر دیگران در کنار او احساس راحتی بیشتری خواهند داشت. درونگرایی عجله را از افراد دور میکند و آنها، با صبر و حوصله اجازه میدهند تا ارتباطشان با دیگران شکل بگیرد.
افراد درونگرا در انتخاب دوستانشان دقت و ملاحظه زیادی دارند
افراد برونگرا در حضور دیگران و در کنار آنها، انرژی میگیرند و در مقابل، درونگرایی باعث میشود تا فرد در حضور دیگران بهمرور زمان انرژیاش تحلیل برود. بههمین خاطر است که افراد درونگرا با دقت و ملاحظه بیشتری دوستانشان را انتخاب میکنند. کسانی که درونگرا هستند، تعداد کمی دوست قابلاعتماد و صمیمی دارند و سعی میکنند، انرژی و زمانشان را صرف آنها کنند. در مقابل، دایره آشنایان و دوستان کسانی که برونگرا هستند، وسیعتر است.
درونگرایی باعث میشود تا فرد در انتخاب دوستانش دقت و ملاحظه زیادی داشته باشد، به همین خاطر برقراری ارتباط نزدیک با این افراد کار چندان سادهای نیست و به صرف کمی انرژی و حوصله نیاز دارد. اما اگر بتوانید اعتماد آنها را به خود جلب کنید، در دوستی چیزی برای شما کم نخواهند گذاشت و معمولاً دوستانی وفادار، متعهد و باملاحظه هستند.
