همهی ما گاهی از دست استرسهای روزمره کلافه میشویم و احساس میکنیم که دیگر هیچ نیرویی در بدن نداریم. اما برای اینکه بتوانیم در هنگام عبور از سختیها و مشکلات زندگی به کاهش استرس و اضطرابمان کمک کنیم، اول از همه باید یاد بگیریم که چگونه آرامش روحی پیدا کنیم. دستیابی به آرامش روحی لازمهی تسلط بر اوضاع و تصمیم گیری منطقی است. در این مقاله راهکارهای مفیدی برای غلبه بر اضطراب و رسیدن به آرامش اعصاب را به شما معرفی خواهیم کرد.
۱. آهسته نفس بکشید
به تغییراتی که در زمانهای مختلف در نفسکشیدنتان ایجاد میشود دقت کنید. وقتی عصبانی و مضطرب نیستید، چگونه نفس میکشید؟ وقتی مضطرب هستید چطور؟ استرس موجب تنفس سریع میشود، باید سعی کنید آهسته و یکنواخت نفس بکشید. با انجام روزانهی تمرینات مراقبه میتوانید طرز نفسکشیدنتان را اصلاح کنید. نفسکشیدنِ درست، ازجمله اقدامات پیشگیرانهی مناسب برای سرکوب اضطراب و ناآرامی است.
۲. به ذهنتان استراحت بدهید
همهی افکار و نگرانیهای مزاحم را از ذهنتان پاک کنید. هروقت مضطرب و پریشانخاطر میشوید، بد نیست ذهنتان را چند لحظهای از هرآنچه آزارتان میدهد خالی کنید. اصلا خوب نیست که در تمامی لحظات روز روی مشکلاتتان متمرکز باشید. برای اینکه توجهتان را راحتتر از روی افکار آزاردهنده بردارید، میتوانید «تصویرسازی هدایتشده» را امتحان کنید. تصویرسازی هدایتشده تمرینی است که کمکتان میکند تا خودتان را در فضایی خیالی که باعث آرامشتان میشود مجسم کنید (مثلا کنار دریا یا در باغی خلوت) و برای رویارویی با مشکلات، قدرتی دوباره بگیرید.
۳. حدومرز مشخص کنید
گاهی لازم است که یک یا چند قدم بهعقب بردارید و بین خودتان و کسی که آرامشتان را بهم زده است، فاصله ایجاد کنید. وقتی خودتان را تحت فشار احساس میکنید، بد نیست اندکی فاصله بگیرید و تمام انرژیتان را در کشاکش ماجرا تخلیه نکنید. همینکه حدومرزی محافظتی برای خودتان داشته باشید، کمکتان میکند تا شاید به دیدگاه و راهحل جدیدی برای درک بهتر و مقابلهی مؤثرتر با موقعیتهای دشوار برسید.
۴. خودتان را سرحال بیاورید
کمی از مشکلاتتان کناره بگیرید و برای آرامش خودتان وقت بگذارید. مثلا در وان حمام دراز بکشید و از لذت غوطهوری در آب سرشار شوید. قدمزدن در پارک یکی دیگر از روشهایی است که میتوانید خودتان را به کمکش سرحال بیاورید. یا اگر هم اهل کتابخوانی هستید، روی کاناپه وِلو شوید و رمانی سرگرمکننده بخوانید.
۵. واکنشهای آنی نشان ندهید
خیلی از ما گاهی در برابر مشکلات، بهاشتباه واکنشهای زیاد و سریع نشان میدهیم و بدون اینکه همهی حقایق را درنظر بگیریم، کاری میکنیم که مشکلاتمان بیشتر درهموبرهم شوند. بهجای اینکه زود واکنش نشان بدهید، کمی صبر کنید. درست است که بالاخره بیتفاوت هم نمیتوان بود و بالاخره باید حرکتی از خودتان نشان بدهید، اما هر واکنشی که بروز میدهید، لطفا با درنگ کافی و از روی فکر باشد. اتفاقا اگر با آرامش جلو بروید و پیش از هر واکنشی موقعیت را خوب بسنجید، زودتر به نتیجه خواهید رسید. پس قبل از اینکه درمورد نحوهی واکنشتان تصمیم بگیرید، همهی جوانب را یکبهیک بررسی کنید.
۶. کودک درونتان را دریابید
مراقب خوبی برای کودک درونتان باشید. ما بزرگترها وقتی گرفتار سختیهای زندگی میشویم و خودمان را ناتوان حس میکنیم، اغلب اوقات بهیاد ترسها و تنهاییهایی کودکیمان میافتیم. بچهها وقتی احساس کوچکی و درماندگی میکنند، همهی نگاهشان به مراقبت و حمایت پدرومادرشان است. پس شما هم کودک درونتان دلگرم کنید و به او بگویید که میدانید هر دو نفرتان این دوران سخت را پشت سر خواهید گذاشت. خودتان را در آغوش بگیرید و اصلا هم از این کار خجالت نکشید.
۷. به صدای سرزنشگر درونتان گوش نکنید
ما آدمها گاهی بدترین دشمن خودمان میشویم و بههمینخاطر بعضی اوقات لازم است که صدای سرزنشگر درونمان را خاموش کنیم. خودتان را برای اینکه به اهدافتان نرسیدهاید و نواقصی دارید سرزنش نکنید. وقتی میدانید که تمام تلاشتان را کردهاید، فقط آرام باشید و دیگر به صدای سرزنشگر درونتان توجه نکنید. درعوض آن عیبجوییهای ناخوشایند را به تحسین نقاط قوتی که داشتهاید تغییر بدهید.
۸. از دیگران کمک بخواهید
هیچ اشکالی ندارد که کمک بخواهید. اگر قرار باشد که همیشه تمام سختیها را دستتنها بهدوش بکشیم، شکی نیست که پریشان و بینهایت خسته خواهیم شد. اگر جزو آندسته افرادی هستید که هرگز از کسی کمک نمیخواهید و همیشه میل دارید خودتان تنهایی کنترل اوضاع را بهدست بگیرید، خوب است که مدام با خودتان تکرار کنید: «اشکالی نداره کمک بخوام.» پس بهدنبال کسی بگردید که بتوانید سرتان را روی شانههای گرمش بگذارید و کمی استراحت کنید.
۹. تنهایی سفر بروید
گفتیم که میتوانید با ترفندهایی همچون انجام تمرینات کوتاه مراقبه یا درازکشیدن نیمساعته در وان کمی از استرسهای روزمرهتان کم کنید. اما گاهی حجم اضطراب و پریشانیهایمان آنقدر زیاد و تحملناپذیر است که با این چیزها کم نمیشود. در چنین مواقعی شاید بد نباشد چند روزی با خودتان خلوت کنید. فقط کافی است از محل کارتان مرخصی بگیرید و عازم سفر شوید. سفرهای عادی میتوانند استرسهای خودشان را داشته باشند، اما این قبیل خلوتکردنها مایهی تسلی و آرامش روح خواهند بود. خواهید دید که با انرژی تازه به خانه برمیگردید و برای رویارویی با استرسهای روزمره آمادهتر میشوید.
